मुटुले यस्तरी हान्छ !
Tuesday, July 26, 2011
under
कविता
by RRijal
6 Comments
मुटुले यस्तरी हान्छ छातीको पहरो,
मानौँ,
कालिगण्डकीको तिरमा,
शालिग्राम खोज्नेले,
ढुङ्गा फोर्दा,
बनौँ का लालिगुराँस हल्लिन थाल्छन्,
र,
फुट्छ यौटा अर्को चेतनाको सहस्रधारा,
म त्यस्तै अनुभवले हुर्केको छु।
तिमी पनि,
नदिको सुस्केरा झैँ
केहि भन्नु सुशेलिमा,
र,
मुटुले त्यस्तरी हानोस् छातीको पहरो !
मानौँ,
कालिगण्डकीको तिरमा,
शालिग्राम खोज्नेले,
ढुङ्गा फोर्दा,
बनौँ का लालिगुराँस हल्लिन थाल्छन्,
र,
फुट्छ यौटा अर्को चेतनाको सहस्रधारा,
म त्यस्तै अनुभवले हुर्केको छु।
तिमी पनि,
नदिको सुस्केरा झैँ
केहि भन्नु सुशेलिमा,
र,
मुटुले त्यस्तरी हानोस् छातीको पहरो !
soch, tsunami, pahiro, kuhiro, suiro, gazal, ghazal, rang, baato
के भन्नु र होइ? तिम्रो पहरा फुटाउने गरी
वाह भन्छु है !!
त्यो छातीलाई 'कठैबरा भन्छु' र यो कल्पनाशीलतालाई 'गजब' !
आहा...कस्तो मिठो सुनियो...:)
लौ, अब एउटा जाँच्ने मीटर राख्नुपर्ने भो छातिमा ! गजब भाव !
मुटुले नि हेप्न थाल्यो है...।
म सोध्छु
के तिमि मुटु सम्हाल्न
भौंतारिएका थियौ र?
कालीगण्डकीको तिरमा ?
शायद ,
शालिग्राम फोर्नेले
तिम्रो मुटु छामेन पक्कै
तेसैले त
हल्लियो नि तिम्रो मुटु
लाली गुराँसको गौरव नै बिर्सेर /
धन्न तिमि
तिम्रो साथ् दिने
सुस्केरा तिमि संगै रहेछ
नत्र
छातीको पहरो के हो र
बज्रन्छ के भो र ?
सीता सुबेदी (बोहरा) "प्रकृति"